எதிர்வரும் திங்கட்கிழமை ஜெனிவாவில் ஆரம்பமாகவுள்ள ஐ.நா. மனித உரிமைகள் கவுன்ஸிலின் 63ஆவது கூட்டத்தொடரில், இலங்கை தொடர்பான எழுத்துமூல அறிக்கையை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் சமர்ப்பிக்கவுள்ளார்.
கூட்டத் தொடரின் ஆரம்ப நாளிலேயே சமர்ப்பிக்கப்படவிருக்கும் அந்த அறிக்கையின் முன்னோட்ட விவரங்கள் இப்போது வெளியாகியுள்ளன.
அதில், போரின் போதும் அனைத்துத் தரப்பினராலும் இழைக்கப்பட்ட கடுமையான சர்வதேச மனிதநேய சட்ட மீறல்கள் தொடர்பில் பொறுப்புக்கூறல் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ள மக்களின் காணிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும், மலையக மக்களுக்கு காணி உரிமை வழங்கப்பட வேண்டும், அரசியல் கைதிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் விடயத்தில் நம்பிக்கையைக் கட்டியெழுப்பும் விதத்தில் நடவடிக்கைகளை எடுத்து, நல்லிணக்கம், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் தேசிய ஒற்றுமைக்கான சாதகமான சூழலை உருவாக்க வேண்டும், பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை நீக்க வேண்டும் என்பன போன்ற பல விடயங்கள் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளன.
ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் தீர்மானம் 60/01க்கு இணங்கச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ள இந்த அறிக்கை, இலங்கையின் மனித உரிமைகள் தொடர்பான பிந்திய நிலைமை குறித்த எழுத்துமூலமான சமர்ப்பணமாக அமைகின்றது.
அதில் கூறப்பட்டுள்ள முக்கிய பரிந்துரைகளும் கோரிக்கைகளும் வருமாறு:-
இலங்கை 2025 நவம்பரில் ஏற்பட்ட சூறாவளியின் தாக்கத்தினாலும், மேற்கு ஆசியாவில் இடம்பெறும் மோதல்களின் தொடர்ச்சியான பாதிப்புகளினாலும் துன்பங்களைச் சந்தித்தது. சில முக்கிய வழக்குகள் தொடர்பான பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நிறுவன சீர்திருத்தங்கள் உள்ளிட்ட பல நீண்டகாலப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதாக அரசாங்கம் உறுதியளித்திருந்த போதிலும், உண்மையையும் நீதியையும் உறுதி செய்வதற்கான அந்தப் பொறுப்புக்கள் முடங்கிப்போகும் அபாயத்தில் உள்ளன என்றும், மாற்றத்திற்கான வேகம் இழக்கப்பட்டு வருவதாகவும் இந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகின்றது.
பொறுப்புக்கூறல், நல்லிணக்கம் மற்றும் மனித உரிமைகளின் பாதுகாப்பை முன்னோக்கிக் கொண்டு செல்வதை நோக்கமாகக் கொண்டு, அரசாங்கத்திற்கும் சர்வதேச சமூகத்திற்கும் தேவையான பரிந்துரைகளை இந்த அறிக்கை வழங்குகின்றது.
2025ஆம் ஆண்டில் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல்கள் நடத்தப்பட்ட போதிலும், 2014ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் நடத்தப்படவில்லை என்பதை அறிக்கை சுட்டிக்காட்டினாலும், விரைவாக அந்தத் தேர்தல்களை நடத்த வேண்டும் என்று பிரத்தியேகமாக வலியுறுத்தவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம், அரசமைப்பு மாற்றம், பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை நீக்குதல், அனைத்து அரசியல் கைதிகளையும் விடுதலை செய்தல், பொறுப்புக்கூறலை முன்னெடுத்தல் மற்றும் இனப் பாகுபாடு, மக்கள் மத்தியில் பிறழ்வுகளை ஏற்படுத்தும் அரசியலுக்குத் தீர்வு காணுதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும் சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்தும் வாக்குறுதிகளுடன் அதிகாரத்திற்கு வந்தது.
இன, மத அரசியலை ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸநாயக்க நிராகரித்தமையும் நல்லிணக்கத்திற்கான அவரது அர்ப்பணிப்பும் முன்னைய அரசாங்கங்களிலிருந்து கணிசமான மாற்றத்தைக் குறித்து நின்றன.
2025 ஜூன் மாதம் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்த போது, ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகர், மாற்றத்திற்கான இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்துமாறு அரசாங்கத்தை ஊக்குவித்தார். இந்தப் பிரச்சினைகள் பல தசாப்தங்களாகக் குவிந்துள்ளதையும், தொடர்ச்சியான கவனத்தை வேண்டி நிற்பதையும் ஒப்புக்கொள்ளும் அதே வேளையில், மாற்றத்திற்கான வேகமானது இன்னும் சட்ட ரீதியானதும் நிறுவன ரீதியானதுமான சீர்திருத்தங்களாக மாறவில்லை.
மேலும் உண்மைகளைக் கண்டறியும் முயற்சிகளும் நல்லிணக்க முயற்சிகளும் பெரும் பகுதி ஸ்தம்பிதமடைந்துள்ளன. ‘டித்வா’ சூறாவளியின் தாக்கத்தினாலும் பிற பொருளாதார அதிர்ச்சிகளாலும் வளங்களும் அரசியல் கவனமும் வேறு திசைக்குத் திருப்பப்பட்டுள்ளன.
உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்கள் உள்ளிட்ட சில முக்கிய வழக்குகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ள போதிலும், சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் குற்றங்கள், மொத்த மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போரின் போது அனைத்து தரப்பினராலும் இழைக்கப்பட்ட கடுமையான சர்வதேச மனிதநேய சட்ட மீறல்கள் இடம்பெற்றன என்பதற்கான அங்கீகாரமோ அல்லது அது தொடர்பான பொறுப்புக்கூறலோ இருக்கவில்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் சாட்சிகளையும் கண்காணித்தல் மற்றும் அச்சுறுத்தல் உள்ளிட்ட பொறுப்புக்கூறல் முயற்சிகளுக்கான நீண்டகால கட்டமைப்புத் தடைகளும், ஆழமாக வேரூன்றிய தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்கும் போக்கும் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைத் தொடர்ந்து சீர்குலைக்கின்றன.
மோதல் காலத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்கள் மீது தொடரும் கண்காணிப்பு, அச்சுறுத்தல்கள், பயமுறுத்தல்கள் மற்றும் வன்முறைகள், அத்துடன் தன்னிச்சையான கைது மற்றும் தடுப்புக் காவல், சித்திரவதை மற்றும் காவலில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் வேளைகளில் இடம்பெறும் மரணங்கள் போன்ற தொடர்ச்சியான மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகரின் அலுவலகம் ஆழ்ந்த கவலையடைந்துள்ளது.
நிதிக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள் உட்பட அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் மீதான அதிகப்படியான கட்டுப்பாடுகள் குறித்தும் இது கவலையடைந்துள்ளது.
கடுமையான மீறல்களில் ஈடுபட்ட நபர்களை நீக்குவதற்கான கடுமையான பரிசீலனைகள், பொறுப்புக்கூறலை வலுப்படுத்துதல், பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுத்தல் மற்றும் கடுமையான மனித உரிமை மீறல்கள் மீண்டும் நிகழாமல் தடுப்பது உட்பட விரிவான பாதுகாப்புத்துறை சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ளுமாறு இலங்கை அரசை உயர்ஸ்தானிகர் அலுவலகம் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது.
ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் ஈடுபாடு உட்பட சர்வதேச சமூகத்தின் ஈடுபாடு, பொறுப்புக்கூறல், நீண்டகால நல்லிணக்கம் மற்றும் நிலையான அமைதியை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு அத்தியாவசியமாக உள்ளது. சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் குற்றங்களை விசாரிப்பதற்கும் வழக்குத் தொடர்வதற்கும் பொறுப்புக்கூறலை உறுதி செய்வதற்கும் முதன்மைப் பொறுப்பு அரசாங்கத்தையே சாரும் என்றாலும், சர்வதேச வழிமுறைகள் அதற்குத் துணையாகவும் ஆதரவாகவும் செயல்பட முடியும்.
இலங்கைக்குள்ளும் சர்வதேச அளவிலும் பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான முயற்சிகளை முன்னெடுப்பதற்கும், அர்த்தமுள்ள நல்லிணக்கம் மற்றும் நீதிச் செயல்முறைகளுக்குப் பங்களிப்பதற்கும் மனித உரிமைகள் பேரவையின் தீர்மானங்கள் 46/1, 51/1, 57/1 மற்றும் 60/1 ஆகியவற்றின் கீழ் நிறுவப்பட்ட வலுப்படுத்தப்பட்ட திறன்களுக்கு மனித உரிமைகள் பேரவையும் தனிப்பட்ட ஐ.நா. உறுப்பு நாடுகளும் தொடர்ந்து ஆதரவளிக்க வேண்டும்.
தனது முந்தைய அறிக்கைகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பரிந்துரைகளுக்கு மேலதிகமாக, உயர்ஸ்தானிகர் இலங்கை அரசாங்கத்தைப் பின்வரும் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்குமாறு வலியுறுத்துகின்றார்:-
(1) இராணுவத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ள நிலங்களை விடுவித்தல், மேலும் நிலங்களை கையகப்படுத்துவதைத் தடுத்தல் மற்றும் வடக்கு, கிழக்கில் நில உரிமை ஆவணச் செயல்முறைகளை விரைவுபடுத்துதல்.
(2) பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள நீண்டகாலத் தடுப்புக்காவல் கைதிகளை விடுவிக்க வேண்டும்.
(3) போரினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் நினைவுகூரல் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்.
(4) சர்வதேச நிபுணத்துவம் மற்றும் சுயாதீனக் கண்காணிப்பு மூலம் காணாமல் போனோர் பற்றிய அலுவலகத்தின் சுதந்திரம் மற்றும் நம்பகத்தன்மையை வலுப்படுத்துதல் உள்ளிட்ட நம்பிக்கை கட்டியெழுப்பும் நடவடிக்கைகளைச் செயற்படுத்துவதன் மூலம் நல்லிணக்கம், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் தேசிய ஒற்றுமைக்கான ஒரு சாதகமான சூழலை உருவாக்க வேண்டும்.
(5) ஒவ்வொரு உள்ளூராட்சி, மாவட்டம் மற்றும் மாகாணத்திற்கும் அரசியல் மற்றும் நிர்வாக அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கான அதன் அர்ப்பணிப்பைச் செயல்படுத்த வேண்டும்.
(6) பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை உடனடியாக இடைநிறுத்த வேண்டும். அந்தச் சட்டத்தை இரத்துச் செய்வதை விரைவுபடுத்துதல் மற்றும் அதற்குப் பதிலாகக் கொண்டுவரப்படும் எந்தவொரு சட்டமும் சர்வதேச மனித உரிமைகள் சட்டம் மற்றும் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் நிபுணர்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவுகோல்களுக்கு இணங்குவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
(7) இணையவழி பாதுகாப்புச் சட்டம், குடியியல் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச சாசனம், அரசாங்க சார்பற்ற தொண்டு நிறுவனங்கள் (பதிவு மற்றும் மேற்பார்வை) சட்டம் போன்ற கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம், ஒன்றுகூடுதல் மற்றும் அமைதியான முறையில் ஒன்றுகூடுவதற்கான உரிமைகளைத் தேவையின்றி கட்டுப்படுத்துவதற்கு முன்மொழியப்பட்ட சட்டங்கள் உட்பட சட்டங்களை நீக்க வேண்டும் அல்லது திருத்த வேண்டும்.
(8) பலவந்தமாக காணாமல் ஆக்குதல், சட்டத்திற்கு புறம்பான கொலைகள், சித்திரவதை, பாலியல் வன்முறை மற்றும் இதர மனித உரிமை மீறல்களைச் செய்த அனைத்து இராணுவம், உளவுத்துறை மற்றும் பொலிஸ் படையினருக்கு தெளிவான உத்தரவுகளைப் பகிரங்கமாகப் பிறப்பிக்க வேண்டும். அவ்வாறான குற்றங்கள் கடுமையாகத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன என்றும், அவை முழுமையாக விசாரிக்கப்பட்டு வழக்குத் தொடரப்படும் என்பதையும் அறிவிக்க வேண்டும்.
(9) மனித உரிமை மீறல்களில் ஈடுபட்டனர் என நம்பத்தகுந்த முறையில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்களை பதவியிலிருந்து நீக்க வேண்டும். அவர்களை அரசாங்கம், பாதுகாப்புத்துறை அல்லது இராஜதந்திர சேவைகளில் மூத்த பதவிகளுக்கு நியமிப்பதையோ அல்லது பதவி உயர்வு அளிப்பதையோ தவிர்க்க வேண்டும்.
(10) ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட அல்லது ஆதரவளிக்கப்பட்ட செயற்பாடுகள் மற்றும் பிற சர்வதேச பாதுகாப்புப் பணிகளில் இலங்கையின் பங்கேற்பு தொடர்பாகப் போதுமான பாதுகாப்புகளை வழங்குவதற்காக, ஐக்கிய நாடுகளின் தரநிலைகளுக்கு அமைவான நம்பகமான உள்நாட்டு மனித உரிமைகள் பரிசீலனை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் கட்டமைப்பை நிறுவ வேண்டும்.
(11) ஒரு பகிரங்க வழக்குத் தொடுக்கும் அமைப்பை விரைவாக நிறுவுவதுடன் அதனுடன் தொடர்புடைய தகவல்களை விசாரிப்பதற்கும் மதிப்பிடுவதற்கும் சுயாதீனமான வழக்குத் தொடரல் முடிவுகளை எடுப்பதற்கும் அது முழுமையான சுயாதீனமானது, பயனுள்ளது மற்றும் வலுவானது என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
(11) கடந்த தசாப்தங்களில் இழைக்கப்பட்ட மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் சர்வதேச மனிதநேயச் சட்ட மீறல்கள் தொடர்பான வழக்குகளுக்கு சுயாதீனமான விசேட வழக்கறிஞருடன் கூடிய விசேட நீதித்துறைப் பொறிமுறையை உருவாக்குவதைப் பரிசீலித்து அதற்காக சர்வதேச உதவியைப் பெற வேண்டும்.
(12) சர்வதேச மனித உரிமைகள் விதிமுறைகள் மற்றும் தரநிலைகளுக்கு இணங்க, அடையாளப்பூர்வ வழக்குகள் மற்றும் உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டுவெடிப்புகள் உட்பட மனித உரிமை மீறல்களின் அனைத்து வழக்குகளிலும் விசாரணைகள் மற்றும் வழக்குத் தொடரல்களை விரைவுபடுத்த வேண்டும், திறன்களை வலுப்படுத்த சர்வதேச உதவியைப் பெற வேண்டும், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் சாட்சிகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
(13) சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் ரோம் சட்டத்தில் இணைய வேண்டும்.
(14) சிறைச்சாலையில் வன்முறை மற்றும் அதிக நெரிசல் போன்ற சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கு சிறைச்சாலைச் சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும், சிறைத் தண்டனையைக் கடைசி முயற்சியாக மட்டும் பயன்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்தி போதைப்பொருள் பயன்பாட்டிற்குச் சுகாதாரம் சார்ந்த அணுகுமுறையை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
(15) மலையகத் தமிழ்ச் சமூகத்தின் முழுமையானதும் அர்த்தமுடையதுமான பங்கேற்பைத் தொடர்ந்து, அவர்களுக்கான சமமான மறுசீரமைப்பு, நிலம் மற்றும் வீட்டு உரிமைகளை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
(16) நிலங்களைத் திருப்பிக் கையளிப்பது தொடர்பான வாக்குறுதிகள் காலக்கெடுவுக்கு உட்பட்டவை, வெளிப்படையானவை, போதுமானளவு மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டுப் பதிவு செய்யப்பட்டவை மற்றும் பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடியவை என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
(17) சிவில் சமூக அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள், மனித உரிமைப் போராளிகள், ஊடகவியலாளர்கள், மோதல் காலத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினர், குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வகையான கண்காணிப்புகள், துன்புறுத்தல்கள் மற்றும் பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை உடனடியாக முடிவுக்குக் கொண்டுவருமாறு அனைத்து பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்கும் உளவுத்துறைகளுக்கும் உத்தரவிட வேண்டும்.
(18) இலங்கைக்கு விஜயங்களை மேற்கொள்வதற்காகச் சம்பந்தப்பட்ட விசேட நடைமுறை ஆணையாளர்களுக்கு அழைப்புகளை விடுக்க வேண்டும்.
உறுப்பு நாடுகள் செய்ய வேண்டியவை
————————————-
மனித உரிமைகள் பேரவை மற்றும் உறுப்பு நாடுகள் பின்வருவனவற்றைச் செய்யுமாறு உயர்ஸ்தானிகர் பரிந்துரைக்கின்றார்:-
(1) சர்வதேச தரநிலைகளுக்கு ஏற்ப பொறுப்புக்கூறலை உறுதி செய்வதற்கான முன்முயற்சிகள் உட்பட சட்ட மற்றும் நிறுவனச் சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுப்பதில் இலங்கைக்கு உதவிசெய்து நாடு தழுவிய நல்லிணக்கத்திற்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்.
(2) இலங்கையில் எந்தவொரு தரப்பினராலும் சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் குற்றங்களைச் செய்தார்கள் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்களை, அரசுகளின் தகுதியான தேசிய நீதித்துறை செயல்முறைகள் மூலம் விசாரணை செய்வதிலும் வழக்குத் தொடர்வதிலும், எல்லை கடந்த அல்லது உலகளாவிய அதிகார வரம்பு, பரஸ்பர சட்ட உதவி மற்றும் பிற சர்வதேச வழிகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஒத்துழைக்க வேண்டும்.
(3) சர்வதேச சட்டத்திற்கு அமைவான பரந்த அளவிலான பொறுப்புக்கூறல் நடவடிக்கைகளின் ஒரு பகுதியாக, சர்வதேச மனித உரிமைகள் சட்டம் அல்லது சர்வதேச மனிதநேயச் சட்டத்தின் கடுமையான மீறல்களுக்குப் பொறுப்பானவர்கள் என நம்பத்தகுந்த வகையில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்களுக்கு எதிராகச் சொத்துக்களை முடக்குதல் மற்றும் பயணக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற இலக்கு வைக்கப்பட்ட தடைகளை விதிப்பதைப் பரிசீலிக்க வேண்டும்.
(4) நிலையான அபிவிருத்திக்காக 2030 நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு ஏற்ப, மிகவும் ஆபத்தில் உள்ள மக்கள் குழுக்களுக்கு முக்கிய கவனம் செலுத்தி, ‘டித்வா’ புயலுக்குப் பிந்தைய மறுசீரமைப்பில் இலங்கைக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்.
